FANDOM


Książka
Hamlet

Tytuł Hamlet
Tytuł oryginalny The Tragedy of Hamlet, Prince of Denmark
Autor William Szekspir
Premiera światowa 1601
Tłumaczenie polskie Wojciech Bogusławski
Stanisław Barańczak
Tematyka Historyczne
Hamlet – tragedia autorstwa Williama Szekspira, pierwszy raz wydana w 1601 roku. Opowiada ona historię Hamleta – syna zmarłego króla Danii.

Streszczenie Edytuj

Akcja dramatu dzieje się w zamku króla Danii w Elsynorze. Po śmierci króla Hamleta, na tron państwa wstępuje jego brat – Klaudiusz. Bierze on za żonę Gertrudę, wdowę po zmarłym królu. Syn zmarłego monarchy o identycznym imieniu – Hamlet, jest zrozpaczony po śmierci ojca oraz negatywnie nastawiony do swojego stryja Klaudiusza. Nie podoba mu się też postępowanie jego matki Gertrudy, która bardzo szybko od śmierci męża, wyszła ponownie za mąż. Tymczasem w nocy na zamku zaczyna dochodzić do dziwnych zdarzeń. Każdej nocy przed zamkiem pojawia się duch zmarłego króla. Światkiem tego jest Horacy – przyjaciel Hamleta – oraz dwóch oficerów straży. Poinformowany o tym zdarzeniu Hamlet sam spotyka się duchem, który mówi mu, że jest duchem jego ojca, a zamordowany został potajemnie przez Klaudiusza. Duch żąda, by Hamlet go pomścił zabijając Klaudiusz, ale jednocześnie zakazuje mu robić to samo z Gertrudą. Bohater zgadza się i poprzysięga zemstę, jednakże z czasem zaczyna wątpić w to co usłyszał. Hamlet obawia się, że duch mógłby być w rzeczywistości diabłem, udającym jego ojca. W tym czasie syn szambelana Poloniusza i brat Ofelii – Laertes wyjeżdża do Francji. Przed odjazdem ostrzega swoją siostrę przed zalotami Hamleta. Również Poloniusz zabrania córce spotykać się z Hamletem. W celu dowiedzenia się, czy Klaudiusz faktycznie zabił króla, Hamlet zaczyna udawać szaleńca, by śledzić poczynania swojego stryja i uśpić jego czujność. Gertruda i Klaudiusz, zmartwieni zachowaniem Hamleta, wysyłają do niego Gildensterna i Rozenkranca, by wybadali przyczynę szaleństwa. Poloniusz uważa, że powodem choroby Hamleta, jest jego zakaz spotykania się z Ofelią. Klaudiusz, Gertruda i Poloniusz organizują spotkanie Hamleta z Ofelią. Jej zadaniem jest wyciągnięcie od Hamleta powodów jego postępowania. Klaudiusz i Poloniusz pozostają w ukryciu i dokładnie przysłuchują się rozmowie. W scenie tego spotkania główny bohater wypowiada słynny monolog zaczynający się od słów Być albo nie być. Hamlet jednak zrywa z Ofelią. Aby poprawić nastrój Hamleta, para królewska sprowadza na dwór grupę aktorów. Hamlet prosi ich by wystawili oni sztukę pod tytułem Zabójstwo Gonzagi z treścią nieco przerobioną przez samego siebie. Dochodzi do tego, że na przedstawieniu, któremu przypatruje się niemalże cały dwór, aktorzy odgrywają scenę zabójstwa ojca Hamleta. Po zobaczeniu tego, Klaudiusz z gniewem podnosi się z miejsca i wychodzi. Hamlet w ten sposób zyskał dowód na to, iż to Klaudiusz jest mordercą jego ojca, ale jednocześnie się przed nim odsłonił. Król jest zdenerwowany całą sytuacją i nawet zaczyna mieć wyrzuty sumienia z powodu popełnionej zbrodni. Rozpoczyna modlitwę, w jej trakcie wchodzi Hamlet. Mimo doskonałej okazji, nie zabija swojego stryja, gdyż obawia się, że jeżeli zrobi to w takiej sytuacji, ten pójdzie do nieba, zamiast do piekła. Hamlet spotyka się ze swoją matką, która chce w końcu dowiedzieć się, co dzieje się z jej synem. W czasie tej rozmowy Hamlet zabija ukrytego za kotarą Poloniusza, gdyż myśli, że jest to Klaudiusz. Następnie wypomina swojej matce co takiego uczyniła i żąda jej przyznania się do popełnionej zbrodni. W czasie tej rozmowy pojawia się duch ojca Hamleta, który przypomina synowi, że zakazał mu mścić się na matce. Klaudiusz postanawia pozbyć się Hamleta i wysyła go wraz z Gildensternem i Rozenkrancem do Anglii. W liście, który przesyła królowi angielskiemu chce, by ten zgładził Hamleta. Po drodze na statek spotykają oni Fortynbrasa, królewicza norweskiego, który wraz z wojskami maszeruje na Polskę. W czasie podróży statkiem, Hamlet wykrada list, z którego dowiaduje się o rozkazach swojego stryja. Zmienia jego treść, wydając tym samym wyrok śmierci na Gildensterna i Rozenkranca. Po drodze statek atakują piraci i porywają Hamleta, jednak odstawiają go na brzeg Danii. Tymczasem do Danii powraca syn zabitego Poloniusza – Laertes. Wywołuje rebelię, wdziera się do zamku i żąda ukarania zabójców jego ojca. Klaudiusz przekonuje go, że winnym całej sytuacji jest Hamlet. Po śmierci ojca, Ofelia popada w obłęd, co skutkuje jej śmiercią. Do Elsynoru powraca Hamlet. Trafia na pogrzeb Ofelii, która utopiła się w rzece; ma miejsce ostra wymiana zdań między Hamletem a Laertesem, który wini go za utratę ojca i siostry. Postanawia wykorzystać to Klaudiusz. Proponuje Laertesowi pojedynek z Hamletem. Laertes wpada na pomysł, by posmarować trucizną klingę swojej broni, a król planuje podać Hamletowi w czasie walki kielich z zatrutym winem. Hamlet, chociaż żałuje swoich ostrych słów wobec Laertesa, przyjmuje wyzwanie. W czasie pojedynku Laertes rani Hamleta, jednak w ferworze walki zatruty floret przechodzi do rąk Hamleta, który także rani swojego przeciwnika. Tymczasem zatrute wino wypija królowa i umiera. Laertes przed śmiercią wyznaje Hamletowi prawdę o zdradzie swojej i Klaudiusza. Hamlet zabija króla. Umierając wyraża swą wolę, by nowym władcą Danii został Fortynbras. Tuż po śmierci Hamleta do zamku przybywają: Fortynbras powracający z wojny z Polską i posłowie angielscy z informacją o śmierci Gildensterna i Rozenkranca. Horacy, który w obliczu tragedii także chciał wypić zatrute wino, oznajmia im o ostatniej woli księcia.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki